Yıllar Değiştirir Herkesi

Yıllar nereleri, neleri, kimleri, kimleri değiştirmiyor ki…
En basiti insan, otuzunda yirmisini, kırkında otuzunu, ellisinde kırkını tanıyamıyor.
Yabancı kalıyor, yeri gidiyor, düşman oluyor.
Kendini bile tanıyamazken insan,
yıllar önce yollarının ayrıldığı birini, kaderinin ayırdığı birini,
yol haritasında seninle yan yana yürümeyen birini,
aynı konumda olmak istemeyen birini yıllar sonra tanıyabilir mi sanıyorsun?

En iyi tanıdığın zamanda ayrılan yollar bir yabancıyken birleşir mi sanıyorsun?
Herkes bir kere tanır birbirini.
En iyi tanıdığın zamanda el oluyorsan,
ömür boyu yabancı kalırsın.
En çok tanıdığını sandığına, aslında en çok yanılırsın.

Çünkü zaman insanı değil, duyguları da değiştirir.
Bir gün gelir, bir bakış bile yabancı gelir; bir ses, bir koku bile sızlatır içini.
Bir zamanlar uğruna dünyayı yakabileceğini sandığın kişi,
şimdi hatırlamak bile istemediğin bir yabancı olur.
Ne garip değil mi? Bir zamanlar “canım” dediğine,
şimdi “adını anmasam da olur” dersin.

Oysa bir insanı gerçekten tanımak,
onunla aynı acıya ağlayabilmekti belki…
Ama herkes kendi yolunu seçti, kendi yalnızlığını büyüttü.
Kimse kimseye aynı kalmadı, kimse kimseyi aynı yerden sevmedi.
Ve sen hâlâ sanıyorsun ki yıllar sonra tanıyabilirsin onu…
Oysa o, çoktan bir yabancıya dönüşmüş senin içinde.
Sen bile kendine yabancılaşmışken… Artık ne affedecek bir yanım kaldı,
ne de hatırlamaktan korkacak bir kalbim.
Bitti.
İçimde seni anlatan her şey sessizliğe karıştı.
Şimdi sadece kendimi tanımaya çalışıyorum
senin unuttuğun hâlimi.

YAZAMAYAN : AHMET KARADAYI

YAZININ ŞARKI TAVSİYESİ : ERKAN GÜMÜŞSUYU : YILLAR