Sen, Allah’ın Bana Geç Kalan Mucizesisin
Ne kadar çok yakından tanıyorum seni… Sanki yıllarım seninle geçmiş gibi, yıllardır düşündüğüm, istediğim, arzuladığım, beklediğim senmişsin gibi. Gibi değil aslında; tam olarak senmişsin. O kadar tanıdıksın ki bana, kalubeladan beri tanıyormuşçasına… O kadar yakınım ki sana, kendimden bile daha çok yakınım hem de.
Sen, geçmişte yaşadığım bütün kötü şeylerin mükafatı gibisin. Allah’ın “Sen hak etmediğin çok şey yaşadın kulum, al sana hak ettiğin güzellik…” diye verdiği nimet, benim en güzel duamsın.Sen, Allah’ın Bana Geç Kalan Mucizesisin. Sen gelişinle geçmişimi silen, kalbimi yeni doğmuş bir bebeğin kalbi gibi tertemiz yapan insansın. Sen zamanı değiştiren, yokken geçmeyen zamanı varlığınla öldürensin.
Sen; denizin en güzel halinde bile gözlerine baktıran, gözlerimi gözlerinden ayırırsam sanki pusulasını kaybetmiş gemiler gibi yolumu kaybedeceğimi hissettiren insansın. Huzur kelimesinin tam olarak karşılığısın sen. Hani dünyanın yedi harikası diyorlar ya… Bırak yedi harikasını, dünyada 4 tane olan güzelliklerin yanında bile en güzel olan şey sensin. Denizde yakamozların içinde bile en güzel parlayan şey gözlerin.
Sende kusur arayanın gözleri yorulur güzelliğinden…
Ve biliyor musun…
Senin yanında kendimi ilk defa tamamlanmış hissediyorum. Sanki yıllardır içimde eksik duran bir parçayı sende bulmuşum gibi. İnsan bazen birine geç kalır ya, ben sana değil; sensiz geçen bütün yıllarıma geç kalmışım. Çünkü seninle anladım ki bazı insanlar hayatımıza sonradan girmez aslında, kalbimizin içinde hep vardır da zamanı gelince karşımıza çıkar.
Sesin bile içimde kopan bütün fırtınaları susturmaya yetiyor. Dünyanın bütün karmaşası bir yana, senin bir “iyi misin?” deyişin bir yana. Öyle bir huzursun ki; insan başını omzuna koyup bütün hayatın yorgunluğunu unutmak istiyor. Ben sende sadece bir insanı değil, yıllardır dua diye göğe bıraktığım bütün cümlelerin kabul olmuş halini görüyorum.
Ve senin gözlerin… İnsan bir çift göze bu kadar mı ait hisseder kendini? Baktığım her yerde biraz seni arıyorum artık. Gökyüzünde, denizde, gecenin en sessiz yerinde bile… Çünkü hiçbir manzara sende gördüğüm güzelliğin yanına yaklaşamıyor. Deniz yakamozla parlar belki ama senin gözlerin gibi insanın içini aydınlatamaz. Senin bakışların, karanlıkta yolunu kaybetmiş bir ruhun eve dönüşü gibi.
Sana sarıldığımda dünya susuyormuş gibi hissediyorum. Geçmişimdeki bütün kırgınlıklar, bütün yorgunluklar, bütün savaşlar anlamını kaybediyor. Sanki Allah bana “Sabretmenin de bir mükafatı vardır” demek için seni çıkarmış karşıma. Çünkü sen öyle güzel geldin ki hayatıma, senden önce yaşadığım bütün kötülükleri bile affedecek hale geldim.
Şimdi biri bana “Mucizeye inanır mısın?” diye sorsa, hiç düşünmeden seni anlatırım. Çünkü sen; denk gelinmiş biri değil, kaderimin bana yazdığı en güzel cümlesin. Ve ben bu hayatta ilk defa birini kaybetmekten değil, onsuz kalma ihtimalinden korkacak kadar çok sevdim seni.
YAZAMAYAN : AHMET KARADAYI
Yazının Şarkı tavsiyesi : Güllü : Herşeyim Oldun Benim



0 Comments