RÜYA
Sevgilim…
“Gözümde tütüyorsun” derler ya hani,
öyle değilmiş…
Gerçekten özleyince,
insanın gözü değil,
yüreği tütüyormuş.
İçi yanıyor…
Alev alıyor…
Kor oluyor…
Köz oluyor…
Bir yangın başlıyor kalbinin ortasında,
ve o ateş,
sadece senin adınla sönüyor.
Yaradan bile acıdı bana herhalde…
Bu aralar her gece rüyalarımdasın.
Belki özlemim azalsın diye,
belki kalbim biraz dinlensin diye
seni yolluyor gecelerime.
Uyku nedir bilmeyen ben,
artık uyanmak istemiyorum.
“Beş dakika daha,” diyorum,
uykuya değil ama,
sana…
Ne tuhaf,
uykuda bile seni kaybetmekten korkuyorum.
Gözlerimi kapatınca geliyorsun,
açınca gidiyorsun.
Bir tek geceler biliyor
ne kadar eksildiğimi senden sonra.
İnsanın yüreği yanıyor özleyince…
Dumanı gözünde değil,
tam içinde tütüyor.
Her nefeste sen yanıyorsun,
her sessizlikte sen yankılanıyorsun.
Ve şimdi,
yine sana yazarken,
bir kez daha yanıyorum
adının harflerinde.
“Gözümde tütüyorsun” diyorlar ya…
yanılıyorlar sevgilim,
sen benim yüreğimde tütüyorsun.
Aksatma bu gece de…
Gel rüyama,
aynı yer,
aynı saat,aynı yatakta.
Ben orada olacağım,
yarım kalmış bir sevdanın ortasında.
AHMET KARADAYI ŞİİRİ
https://youtube.com/shorts/0hxE-VoRZik?si=EdocbCadpAfchW9V
AHMET KARADAYI YORUMUYLA
0 Comments