Hak Etmeyenlere
Uğruna şiirler yazdığım kadın,
Beni şiirin uçurumuna bıraktı.
Atlasam yalnızlık,
Kalsam felaket,
Bilançosu ağır oldu.
Çok kayıp verdim duygularımdan.
Demiş ya şair…
Ben de çok harfler, kelimeler, cümleler heba ettim;
imla hatasına bile değmeyecek insanlara.
Ne çok değer vermişim…
Bir gülüşümü bile hak etmeyen insanları kahkahaya boğmuşum.
Oysa insan bazen en çok kendine haksızlık ediyor;
yanlış insanları doğru yerinde severken.
Kalbimin en temiz yerlerini,
misafirliğe bile layık olmayanlara açmışım.
Sözlerimi emanet etmişim,
emanetin ne demek olduğunu bilmeyenlere.
Ben sandım ki herkes kalbi kadar konuşur,
meğer çoğu çıkarı kadar yakın,
işi bitince de yabancıymış.
Bir gülüşümü hak etmeyenlere
ömrümden kahkahalar vermişim.
Bir selamımı bile hak etmeyenlere
yüreğimde koca yerler ayırmışım.
Şimdi anlıyorum;
bazı insanlara verdiğin değerin
sana geri dönüşü sadece pişmanlık oluyor.
Meğer ben insan biriktirmemişim,
hayal kırıklığı biriktirmişim.
Ve insan en çok da şuna yanıyor;
kırıldığına değil…
o kırıkları oluşturan insanlara bir zamanlar
“iyi ki varsın” demiş olmaya.
YAZAMAYAN : AHMET KARADAYI
Yazının şarkı tavsiyesi : HİRAİ ZERDÜŞ KIRDIN KALBİMİ
0 Comments