Hak Etmeyenleri Sevdim

Ne diyordu şair; “hak etmeyenleri sevdim” deme.

Sevgi bir nimettir… Ben nimeti verdim, onlar nasipsizmiş de, hepsi bu.

Ben sevdim, içten, dürüst, eksiksiz sevdim.
Yalanın, çıkarın, hesapların arasında bile kalbimi kirletmedim.
Ben verdim; sevgimi, sabrımı, vaktimi, içimin en temiz yerini.
Onlar ise dokundukları her şeyi kirlettiler, değer bilmediler.

Benim sevgim yüceydi; onlar ucuzdu.
Ben inandım; onlar oyun oynadı.
Ben dua ettim; onlar bedel ödetti.

Ama bilsinler, ben kaybetmedim.
Çünkü sevgi bir eksilme değil, bir sınavdı.
Ben sınavı geçtim; onlar nasipsizlikte boğuldular.

Artık biliyorum, herkes kalbimin misafiri olamaz.
Herkes sevgimi hak etmez.
Ben artık seçiyorum:
Yarımı tamamlayanı, sözünü tutanı, kalbimi taşıyabileni…

Çünkü sevgi lüks değildir, kutsaldır.
Ben kutsalıma ihanet etmeyeceğim.
Bir daha kimseyi, kendimden çok sevmeyeceğim.
Ve kimseye, varlığımı unutturacak kadar hak tanımayacağım.

Ben sevdim, evet.
Ama artık kimseye kalbimi rehin vermem.
Ne varlığımı hak etmeyene dokunurum,
ne de gidişimin ağırlığını taşıyamayana dönerim.
Çünkü bazıları sevgiyi değil, kaybı hak eder.

YAZAMAYAN : Ahmet KARADAYI

Yazının şarkı tavsiyesi yazıyla alakası olmayan ama benim için güzel olan bir şarkı

HİRAİZERDÜŞ : GÜLÜM